อย่าทรมานเราเลยคะ เข้าไปกับเราเถอะคะ แล้วหนูจะบอกอะไรบางอย่าง” เธอจับมือผมดึงกลับเข้าไปนั่งลงบนโซฟา ส่วนน้องบิวนั่งลงบนพื้น “เอาละ…จะถามอะไรกับพวกเราก็ถามมาได้ทุกอย่างเลยคะ” บิวพูดออกมา ผมนั่งลงกำลังคิดว่าจะถามอะไรพวกเขาก่อนดี จูนก็เริ่มขึ้นมาก่อน “ลูกมีการป้องกันหรือเปล่า ตั้งแต่มีอะไรกันมา” จูนถามลูก “ผมไม่เคยสวมถุงยาง หรือป้องกันอย่างอื่นเลยครับ” เบิร์ดพูดออกมาเบาๆ บิวนั่งนิ่งสักครู่ก็พูดออกมา “ครั้งแรกที่หนูเสียความบริสุทธิ์ให้กับโจหนูโชคดีที่ไม่ท้อง ทั้งที่ไม่ได้คุม แต่หลังจากนั้นหนูก็กินยาคุมมาตลอด” “แล้วบีละลูก” จูนถามน้องบีทันทีที่บิวพูดจบ เธอคงไม่รู้ว่าเบิร์ดนั้นยังไม่ได้เอากับน้องบี แค่ทำกันภายนอกเท่านั้น “ทำไมหนูต้องคุมด้วยคะ ในเมื่อพี่เบิร์ดไม่เคยเอาหนูซักที” น้องบีพูดออกมาเหมือนน้อยใจ “แล้วบิวกับเบิร์ดเคยยุ่งกับคนอื่นอีกหรือเปล่า นอกจากที่พูดมาแล้ว” ทั้งสองสั่นหัวพร้อมกันเพื่อยืนยันว่าไม่เคยยุ่งกับใครอีกแล้ว “แล้วพวกเธอไม่หึงหวงกันบ้างหรือ” จูนถาม “ไม่คะ” บิวบอก “บางทีน้องบีกับหนูก็กอดรัดฟัเหวี่ยงกันต่อหน้าเบิร์ดแต่เราก็ไม่เคยน้อยใจ กัน บางทีเบิร์ดเอากับหนูต่อหน้าน้องบี น้องบีก็เข้ามาช่วย พอหนูกับเบิร์ดเอากันเสร็จก็มาช่วยน้องบีโดยเบิร์ดจะเลียหีน้องบีหนูก็จะ ช่วยดูดนมจนน้องบีเสร็จ เรารักกันและมีความสุขดีคะ” จูนเห็นว่าลูกมีความสุขแบบนี้ก็พูดไม่ออก ได้แต่ยิ้มแหยๆ “แล้วถ้ามีคนอื่นด้วยละ….เบิร์ด..ถ้าบิวมีผู้ชายคนใหม่แล้วต้องการเลิกกับ เบิร์ดละ…” จูนถามขึ้นมาอีก “ไม่เป็นไรครับแม่…ผมรู้ว่าสักวันพี่บิวต้องพบกับคนที่ดีๆ..แล้วแต่งด้วย เข้าสักวัน…แต่ถ้าถ้าผู้ชายคนนั้นทำให้พี่บิวเสียใจผมจะอยู่ข้างพี่บิวเสมอ” “แล้วสักวันถ้าพวกเธอต้องการมีลูกละ” ผมถาม “วันหนึ่ง” บีวกับบีพูดออกมาพร้อมกัน “ถ้ามีก็ต้องไม่ใช่กับเบิร์ดเพราะว่ามันผิด” บิวบอก แต่แล้วน้องบิวก็พูดออกมาอีก “เมื่อหนูได้อยู่กันตามลำพังกับเบิร์ด หนูรู้สึกมีความสุขและรักน้องมาก ตอนหนูจูบกับโจไม่ดีเหมือนจูบกับเบิร์ดและน้องบีเลย การจูบแต่ละครั้งมันเต็มไปด้วยความรักหนูห้ามใจไม่ให้รักน้องไม่ได้ เมื่อเรามี sex กันหนูมันมีความสุขมากแบบไม่เคยมีมาก่อน” บิวสารภาพออกมาจากใจส่วนลึกๆของเธอ แต่คำพูดต่อไปนี้ทำให้เราตกใจมากกว่าและที่หนูกับน้องไม่เข้าใจกับจิตใจของพวกเราก็คือ เราสามคนชอบและต้องการจะมี sex กับพ่อและแม่ด้วย เราคุยกันเรื่องนี้มาตลอด โดยเฉพาะเบิร์ดอยากมี sexกับแม่มาก พอกับที่น้องบีอยากมี sex กับพ่อเลย” “พอ..พอ..บิว..พอ..” ผมให้เธอหยุดพูด ผมหันไปมองจูน เธอหันไปจ้องหน้าเจ้าลูกชายอยู่พอดีหน้าเธอแดง “ทำไมคะพ่อ…ในเมื่อเป็นความจริง…มันคือความฝันของหนูและพี่ๆ” น้องพูดขึ้นมาบ้าง “นี่พวกเธออยากมีอะไรกับพ่อได้ไง…พ่อเป็นพ่อของลูกนะ…และพ่อก็แก่แล้ว..อายุ ปาเข้าไปจะ 47..48 แล้ว” “แม่ก็อายุตั้ง 45 “ เสียงจูนพูดออกมาสั่นๆ “แม่ไม่ใช่สาวๆ สวยๆ เหมือนบิวกับบี ทำไม่เบิร์ดถึงคิดอย่างนั้นกับแม่” “แม่ครับ..แม่ยังไม่แก่หรอกครับ…และสวยมากด้วย” เบิร์ดบอกแล้วมองหน้าแม่จนทำให้จูนต้องหลบตาลูกชาย “มันไม่เกี่ยวกับที่แม่อายุมากหรอกคะ” บิวเสริมขึ้นมา “แต่เราคิดว่าพ่อกับแม่มีเสน่ห์ดึงดูดใจมานะคะมันเกี่ยวกับรสนิยมของแต่ละคนว่าชอบแบบไหน เรารู้ว่าเราผิดปกติที่มารักคนในครอบครัวเดียวกันแต่เราไม่ได้ไปทำร้ายใคร นี่คะ” ผมหันไปหยิบกะป๋องเบียร์มาดื่ม “บิวพ่อขอถามหน่อยว่าบิวเคยคิดที่จะหาผู้ชายอื่นมาแต่งานด้วยไหมนอกจาก เบิร์ด” “ตอนนี้ยัง” เธอตอบออกมาทันที “แล้วเราจะเข้าสังคมกันอย่างไร…มันจะมีความสุขหรือ” “พ่อพูดแบบนั้นก็ไม่ถูก…นอกบ้านเราก็เป็นพี่น้อง..พ่อ..แม่..ลูก..กัน..แต่ เวลาส่วนใหญ่เราอยู่กับครอบครัวนี่ครับ” เบิร์ดบอกกับเรา “หนูก็คิดแบบนี้เหมือนกัน” “ฮื่อ..ใช่” ทั้งบีทั้งบิวสนับสนุนกันใหญ่ “เราไม่ต้องการที่จะแต่งงาน..แต่จะอยู่กันอย่างนี้” บิวบอก “พ่อคะ..แล้วหนูพอที่จะมี sex ได้หรือยังคะ หนูไม่อยากรอ กว่าจะเข้ามหาวิทยาลัยแล้วพบกับหนุ่มหล่ออย่างพี่เบิร์ดหรือไม่ก็สมาร์ท อย่างพ่อ” “จูนว่าอย่างไร..ช่วยพี่คิดหน่อยซิ” ผมไม่รู้จะพูดอย่างไร

Comments are closed.