ด้วยอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ พอเราจัดของเสร็จเราก็เดินลงไปที่ชายหาดจูนพูดขึ้นมาว่า “มาแบบนี้เหมือนเราแต่งงานกันใหม่ๆเลยนะ” จูนคล้องแขนผมเดินลงไปอย่างมีความสุข “แต่เรามีเด็กมาด้วยนะ” ผมบอกเธอ “เออ..เกือบลืมไป..” จูนหัวเราะแล้วแขย่งเท้าจูบผมทีหนึ่ง “ไม่ต้องเสียใจไปหรอกที่รัก…เดี๋ยวเราค่อยหาเวลาไปเที่ยวกันเพียงสองคนก็ได้ ” “จริงๆ นะพี่” จูนรีบถามทันที ผมจึงหับไปจูบเธอเพื่อยืนยัน เราลืมเรื่องที่ผ่านมาจนสิ้น บนหาดทรายมีหนุ่มสาวมาเที่ยวกันไม่มากนักเลยดูสงบดี ผมมองหาลูกๆ เห็นน้องบีกับเบิร์ดเล่นน้ำกันอย่างมีความสุขมองไม่เห็นบิว สักพักก็เห็นโผล่ขึ้นมาจากน้ำใกล้ๆเบิร์ด เบิร์ดคว้าเธอมากอดทันทีแล้วทั้งสองก็จูบกันอย่างดูดดื่ม เมื่อทั้งสองแยกออกจากกันน้องบีก็เข้ามาจูบกับเบิร็ดต่อ เป็นครั้งแรกที่เห็นพวกเขากอดจูบกันอย่างดูดดื่มเคยได้ยินแต่เสียง ผมหันไปมองจูนซึ่งเธอก็หยุดมองลูกอยู่เช่นกัน ผมเดินไปที่ชายหาดแล้วเรียกพวกเขามานั่งที่ชายหาด พอพวกเขาได้ยินผมเรียกก็รีบขึ้นมาจากน้ำ “ลืมสัญญากับพ่อแล้วหรือ” ผมถามทันที่พวกเขาขึ้นมา “หนูไม่ได้ผิดสัญญา” บิวพูดขึ้นมาทันที “พ่อบอกว่าอย่างมีเซ็กส์กัน ไม่ได้บอกว่าห้ามจูบกันนี่คะ” “ก็ได้..มานั่งตรงนี้มา” เรานั่งลงบนเตียงชายหาดมีร่มขนาดใหญ่กางกันแดดให้ จูนสั่งน้ำมากินแก้กระหายแล้วชี้ให้ดูหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่เดินผ่านไป “พี่ดูซิ..น่ารักดีนะ” แต่บิวกลับพูดแย้งมาทันที “ไม่เห็นน่ารักเลย..ยังกะจิ้งเหลน…พ่อกับเบิร์ดหล่อกว่าตั้งเยอะ” ผมหันไปบอกกับเบิร์ดว่า “เบิร์ดดูเด็กคนนั้นซิ” เบิร็ดยักไหล่แล้วบอกว่า “ตัวนิดเดียวแต่หน้าอกใหญ่เกินไป” ส่วนจูนก็พยายามชักชวนให้น้องบีสนใจหนุ่มๆ “น้องบีจ๊ะ..ดูคนนั้นซิหล่อจังเลย” น้องบีหัวเราะ จนตาปิด “แม่…ไม่เห็นหล่อเลยพ่อหล่อกว่าอีก” ตกลงไม่มีใครสนใจกับสิ่งที่เราแนะนำเลย สักพักเด็กๆก็วิ่งลงไปเล่นน้ำอีกครั้ง “โอ…ไม่ได้ผลเลย..” ผมรำพึงกับจูน “จูนรู้คะ…แล้วเราจะทำอย่างไรดีล่ะ” “ไม่รู้ซิ..พี่คิดไม่ออก” ผมกับจูนรู้สึกกังวลกับลูกๆของเรา ตกกลางคืนฝนเริ่มตกลงมา เมื่อทานอาหารอิ่มแล้วผมออกมายืนรับลมกับเบิร์ดผมจึงถามเบิร์ดว่า “เบิร์ด..ทำไมลูกถึงไม่ชอบเด็กสาววัยรุ่นบ้างล่ะ” “ผมขอโทษครับพ่อ…ไม่รู้เหมือนกันในใจผมมันถึงชอบแต่คนมีอายุเหมือน..แม่..” ผมอยากร้องตะโกนออกมาเลยที่ได้ยินเจ้าลูกชายสารภาพออกมา “พ่อรู้..แต่มันผิดนะลูก..” “ผมรู้ครับพ่อแต่มันห้ามไม่ไห้คิดไม่ได้ครับ..ผมกับพี่บีคุยกันมาตลอดพยายาม เลิกแต่ก็ทำไม่ได้” แล้วกับน้องบีละเบิร์ดคิดอย่างไร” “ผมแค่สงสารน้องเท่านั้น…อยากให้เธอมีความสุข..พ่อครับน้องบีเล่าให้ผมฟังนะ เรื่องที่เธอไปทำอะไรกับพ่อเมื่อวันก่อน” เบิร์ดบอกกับผม “จริงหรือเบิร์ด” “ครับ..เธอบอกว่าเธอมีความสุขมากกว่าที่ผมทำให้เสียอีก” ผมถึงกับอึ้งไปเลยเราสองคนเงียบไปชั่วขณะ “พ่อครับน้องบีบอกว่าอยากให้มันเกิดอีกถ้าพ่อไม่รังเกียจมันไม่ดีนะลูก..น้องบีเป็นลูกของพ่อนะ” “แล้วแม่โกรธพวกผมหรือเปล่าพ่อ..” “คงไม่มั๊ง” “พ่อครับ…ผมว่าแม่ยังสวยมากเลยนะครับ” “ฮื่อ” และเราก็เงียบไปแล้วผมก็เดินเข้าไปในห้องน้องเปิดน้ำอุ่น ออกมาหยิบผ้าเช็ดตัวเพื่ออาบน้ำ เมื่อเสร็จแล้วทุกคนก็เข้ามารวมตัวกันที่หน้าทีวีเรานั่งดูหนังเอาขนมออกมา กินกัน ดูไปดูมาน้องบิวก็เดินไปเข้าห้องน้ำกลับมาอีกทีเธอเไปนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ เบิร์ดแล้วน้องบิวก็หันไปจูบที่ปากของเบิร์ดทำไมถึงทำกันแบบนี้” ผมหันไปบอกกับเธอ น้องบิวรีบขยับห่างจากเบิร์ด “ไม่อายกันบ้างหรือ “ “พี่คะ” จูนเรียกผม น้องบิวดูเศร้าๆ แต่น้องบีกลับไม่รู้สึกอะไร เธอคงยังเด็กจึงไม่คิดอะไร ผมจึงเดินเข้าห้องนอนไป แต่บิวเดินตามผมไป “พ่อขอโทษที่พูดไปแบบนั้น” แต่น้องบิวกลับสั่นหัวแล้วโอบกอดผมทางด้านหลัง สายตาผมมองออกไปข้างนอกดูสายฝนแล้วหันมากอดลูกสาวอารมณ์โกรธค่อยจางลง “พ่อขา..มาคุยกับเราเถอะคะ” เธอพูดอ้อนผม “หนูรู้ว่าพ่อรู้สึกอย่างไร แต่พวกหนูก็ต้องการพ่อนะคะ

Comments are closed.