เรื่องเกิดขึ้นเมื่อคืนค่ะ..หลังจากที่สามสีและลูกน้องเขาต้องเตรียม ข้อมูลกันหามรุ่งหามค่ำ..ฉันก็ต้องไปช่วยดูแลด้วย..ทั้งช่วยหาช่วยอ่าน..และ ดูแลสวัสดิการให้น้องๆที่มาช่วยงาน..จนเขาได้นำไปที่สภากันค่ะ..ฉันเลยว่าง ได้..เมื่อวานหมดหน้าที่ก็เลยได้กลับบ้านเร็ว..ไม่ต้องเข้าไปที่กระทรวงของ สามีเหมือนวันก่อนๆค่ะ..กลับมาบ่ายสี่ค่ะ..คิดว่าลูกกลับมาแล้ว..บ้าน เงียบ…คงจะแอบดมกางเกงในแม่อีกแน่ๆ..คิดแล้วก็เสียวค่ะ..อูยยย..กำลังคิด ถึงจิ๋มแม่อยู่หรือค่ะลูกขา…กะว่าจะแอบดูลูกค่ะ..แต่ไม่มีเลยค่ะทุก ห้อง..เลยโทรถาม..ค่ะลูกคงหายหื่นกางเกงในแม่แล้วมั้งคะ… เพราะแกบอกว่ากำลังจะไปกินไอติม..กับเพื่อน บอกว่ากลับช้า.. แถมบอกว่าไม่ต้องรอทานข้าว แหมไม่ได้ทานข้าวเย็นด้วย สามสี่วันเอง.. ลูกก็ไปกินกับคนอื่นแล้ว.. แถมได้ยินเสียงเด็กสาวๆ เจื้อยแจ้วมาในโทรศัทพ์ด้วย.. ชักน้อยใจนิดๆค่ะ..แต่ดีใจค่ะลูกมีเพื่อน.. จะได้โตซะที เลิกหมกมุ่นได้.. ตั้งใจว่าจะทานอาหารแล้วรีบนอนพักผ่อน.. พอเข้าไปในห้อง..ก็เลยชักง่วงค่ะ…ก็อดหลับอดนอนมาหลายวันค่ะ ตั้งแต่ม๊อบไปปิดทำเนียบ สามีก็วุ่นวายค่ะ..คืนนี้คงกลัับดึกอีกล่ะค่ะ.. ชักง่วงค่ะ..ยังไม่มืดเลย.. แต่ไม่ไหวค่ะ..เดี่ยวค่อยอาบน้ำก็ได้นะคะ……… ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไหร่ค่ะ.. รู้สึกอีกทีแสงจากหน้าต่างก็มืดแล้วค่ะ แต่ไฟจากระเบียงชั้นบนยังส่องสลัวอยู่.. พลิกตัวกลับมากำลังจะลุกขึ้น..ตกใจค่ะ…แทบช็อค…ก็มีเงาตะคุ่มอยู่ตรง ตะกร้าผ้า..จะร้องออกมานึกว่าขโมยค่ะ..โชคดีที่แสงสลัว..มองเห็นไม่ชัด..แต่ รู้ค่ะ..ลูกจิ๋วนั่นเอง..แหม..ตายแล้ว..กล้ามากนะลูกฉัน.. กล้ามาขโมยกางเกงในแม่..ตอนที่แม่ยังอยู่ในห้องเลย.. น่านักนะ..นี่คงเห็นว่าแม่หลับอยู่ ทั้งที่รู้อยู่ว่าถึงแม่จะรู้ก็ไม่ว่าลูกหรอก .แต่ท่าทางจะต้องผิดหวังค่ะ…เพราะแม่ซักไว้หมดแล้ว…และกางเกงในที่ยัง ไม่ซักและกรุ่นกลิ่นอยู่มีอยู่ตัวเดียว..คือตัวที่แม่ยังสวมอยู่นี่ไงคะ… อืมมมม..แหมชักอยากรู้ค่ะว่าถ้าลูกอยาก..หื่นจะดมกางเกงในแม่ขึ้นมา..จะกล้า มาหาอีกมั้ยตอนที่แม่อาบน้ำอยู่…ลูกจ๋าลูกจะรู้มั้ยว่าแม่แอบหรี่ตามองลูก อยู่..ดูซิลูกหมาของแม่จะทำไง…โถคงผิดหวังนะนี่..แต่สมน้ำหน้า..อยากไปกิน ไอติมกับสาวๆ ดีนัก..เลยอดกินเป้ากางเกงในแม่..ดีหล่ะงั้นคืนนี้แม่จะซักตัวที่ใส่อยู่ซะ เลย..ลูกรู้คงเสียดาย..ยิ่งถ้ารู้ว่ากางเกงในสีขาวตัวนี้..มันฉุนขนาดไหน….ใช่แล้วเมื่อเช้านี้..ตอนที่ฉันขับรถไปทำงาน ฉันเห็นเด็กเช็ดกระจกรถ..ที่สี่แยกลาดพร้าว..เขาโตเท่าลูกจิ๋ว..แต่มอมแมม.. น่าสงสาร..คิดถึงลูก..ยอมให้เขามาเช็ดกระจกรถ..เด็กคนนั้นแทนที่จะเช็ดทั้ง สองฝั่ง..กลับเช็ดอยู่ฝั่งฉันค่ะ…ตั้งนานจนสังเกตุสายตาแกค่ะ ถึงรู้ว่า..แกมาแอบมองที่หวอของฉัน..อูยยย..ตอนนั้นฉันอยากจะเปิดที่ปัดน้ำ ฝน ไล่ไปให้ไกล.ก็เราเป็นสุภาพสตรีนี่คะ..แถมไม่ใช่เด็กสาวๆด้วย.แต่ฉันกลับ สงสารเด็กคนนั้น..คิดถึงลูก..ยิ่งเห็นว่าแกมองมา.คงเห็นหวอ…รู้สึก หวิวๆ..เห็นเขามองมา..ใช่สิ..เราเองไม่ได้หนีบขาไว้..เผลออ้าขา..กระโปรงร่น อยู่อ้าหวอให้เขาเห็นกางเกงในสีขาว..ผ้าแพรลูกไม้..อืมมมม..เสียววว..ก็ลด กระจกแล้วให้เงินเขาไปเป็นรางวัล..ขับรถออกมาเห็นแต่สิ่งที่เด็กคนนั้นทำ.. ฉันคงเป็นแม่ที่ไม่ดี..คิดถึงว่าถ้าเป็นลูกจิ่วมาทำอย่างนั้น…ลูกจ๋า..ถ้าลูกรู้ลูกคงอิจฉาเด็กคนนั้น..ลูกคงอยากเห็นหวอ…เห็น กางเกงในสีขาวลูกไม้ที่แม่ใส่วันนี้.เห็นช่องกระโปรงสูทของแม่…อู ยยย….ซี๊ดดดดด..คิดแล้วต้องขมิบ..ค่ะ..ยิ่งขมิบยิ่งเสียว…แถมชักปวดฉี่ ด้วย…ไม่อยากคิดแล้ว..มองไปที่ลูก…ยังเห็นเงาคุ่มๆอยู่…ตายแล้ว..ลูก ยังไม่ออกไปอีก..ไม่กลัวว่าฉันจะตื่นรึไง..หรือลูกรู้แล้วว่าฉันตื่น อยู่..แต่ลูกมองมาเหมือนไม่รู้..ใช่แล้วลูกจะรู้ได้ยังไง..ก็ฉันหรี่ตา อยู่..แล้วหน้าก็อยู่ในเงาแสง.. แต่แทนที่แกจะออกจากห้องไปด้วยความผิดหวังกลับเดินเข้ามาหาที่เตียงนอนของ ฉัน..ลูกจะรู้มั้ยว่าแสงจากระเบียงส่องมาที่หน้าลูก.ลูกเดินมาใกล้มากจนมา แอบนั่งที่ขอบเตียง.ฉันเห็นหน้าลูก..หน้า

Comments are closed.