วันนี้ผมคงต้องมอมเหล้าเจ้านายกับกลอยสักหน่อย เชียรพูดแล้วยิ้มกับผมเป็นอันรู้กัน แล้วเย็นนั้นผมก็ตั้งวงกันเหมือนเดิม กินกันจนกลอยถ้าจะไม่ไหว เจอเชียรมอมจนหลับคาโต๊ะต้องช่วยกันหิ้วไปนอน กลับมานั่งกินกันอีกพักนึงผมก็ทำเป็นเมาจนต้องให้หนิงและเชียรหิ้วปีกไปนอนเลยเชียรก็ทำเป็นไม่ไหวไม่ไปอาบน้ำล้มตัวลงนอนเลย มีแต่หนิงคนเดียวที่ออกไปอาบน้ำ กลับเข้ามาผมก็ทำเป็นหลับหนิงเอาผ้ามาห่มให้ผมแล้วนอนห่มผ้ากอดผม โดยมีกลอยและเชียรนอนถัดไป วันนี้ผมตื่นเต้นมากอยากรู้ว่าเชียรจะโชว์ฝีมือยังไง รออยู่นานมากผมคิดว่าเป็นชั่วโมงได้ไม่เห็นทำอะไรหรือเชียรหลับไปแล้วเพราะดื่มมากเหมือนกัน คิดไปคิดมาก็เผลอหลับไป รู้สึกตัวอีกทีตอนที่หนิงเอาขามาก่ายค่อยๆหรี่ตาดูก็ไม่มีอะไรสงสัยเชียรคงหลับไปแล้ว กำลังจะเคลิ้มหลับก็สึกว่ามีคนเอามือมาสกิดขา ค่อยๆหรี่ตาดูก็ไม่เห็นใคร หนิงก็คงยังนอนกอดและเอาขาก่ายผมอยู่เหมือนเดิม ตอนนี้ผมมองไม่เห็นเชียรเพราะตัวหนิงบังอยู่ ในห้องค่อนข้างมืดแต่ก็พอมองเห็นได้ เพราะมีแสงจากตะเกียงทางเดินด้านนอกส่องผ่านประตูที่ทำจากไม้ไผ่เข้ามา ผมเริ่มกังวนเพราะหนิงไม่ได้เมา กลัวเชียรทำอะไรไปแล้วหนิงรู้สึกตัวและโวยวายขึ้นมาคงเป็นเรื่องใหญ่ เพราะผมไม่เชื่อเรื่องที่เชียรบอกว่าเชียรลักกินน้ำหนิงเมื่อคืนโดยที่หนิงรู้ตัว ผมลุ้นว่าเชียรจะทำอะไร ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือป่าว มีความรู้สึกว่าหนิงหายใจแรงขึ้น หรี่ตาดูก็ไม่เห็นอะไร แต่ที่ผมรู้สึกได้ตอนนี้คือขาของหนิงข้างที่ก่ายผมอยู่ เริ่มกดน้ำหนักลงบนขาผมมากขึ้น แขนก็กอดผมแน่นขึ้น หน้าก็พยายามซุกกับข้างไหล่ผม ทำให้ผมได้ยินเสียงลมหายใจหนิงชัดมาก ผมเห็นผ้าห่มช่วงสะโพกหนิงโป่งขึ้นมา ผมเดาว่าเชียรคงมุดเข้ามา ผมเห็นแต่ขยับไปมา ไม่รู้ว่าเชียรทำอะไร แต่สักพักก็หนิงก็กระตุกอย่างแรงจนผมตกใจแล้วทุกอย่างก็นิ่งเงียบไม่มีใครขยับ นานพอสมควรผ้าห่มช่วงล่างของหนิงก็เริ่มขยับไปมา เชียรเอามือมาบีบขาผมข้างที่ขาหนิงก่ายอยู่ และเหมือนเชียรจะดันให้ขาหนิงก่ายผมมากขึ้น ผ้าห่มช่วงล่างหนิงขยับไปมา หนิงหายใจแรงขึ้นตอนนี้ไม่รู้เชียรทำอะไรแต่ผมได้ยินเสียงหนิงครางอยู่ในลำคอ แล้วตัวหนิงก็ค่อยๆพลิกนอนหงาย โดยดึงเอาผ้าห่มที่ผมห่มอยู่ไปด้วย คือเราห่มผืนเดียวกัน ผมยังไม่แน่ใจว่าหนิงรู้สึกตัวหรือยังแต่ที่แน่ๆตอนนี้หนิงนอนหงายเอาผ้าห่มปิดมิดยันหัวโดยมีเชียรมุดทำอะไรไม่รู้อยู่ช่วงล่างเห็นแต่ช่วงล่างโผล่ออกมานอกผ้าห่ม สักพักเชียรก็โยนผ้าอะไรไม่รู้มาทางผมตอนนี้หนิงเอาผ้าห่มปิดมิดหัวผมจึงไม่ต้องหรี่ตาดูแล้ว ผมค่อยๆหยิบผ้ามาดู ไม่อยากเชื่อมันคือกางเกงนอนขาสั้นของหนิง

Comments are closed.